ALS'siz Bir Yaşam Hayal Ettiğimde Vardığım Sonuçlar
Özet
16 yıldır ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık. hastası olan eşine bakım veren yazar, popüler bir bilimkurgu dizisinden yola çıkarak hastalığın olmadığı alternatif bir yaşamı sorguluyor. Zorlu bakım sürecini ve içsel dönüşümünü aktaran yazı, hayatın getirdiği acı ve sevginin kabullenişini gözler önüne seriyor.
Eşim Todd ile birlikte, suçları önceden tahmin eden gelişmiş bir yapay zeka sistemini konu alan 'Person of Interest' dizisini yeni bitirdik. 2011-2016 yılları arasında yayınlanan bu yapım, günümüzde yapay zeka ve kitlesel gözetim üzerine tartıştığımız pek soul sorunları önceden öngörmesiyle adeta kehanet niteliğindeydi.
Dizinin sondan bir önceki bölümünde, ana karakterlerden Harold Finch (Michael Emerson), yakın dostlarının ve mücadele arkadaşlarının ölümünün ardından bu 'Makine'yi yaratmakla hata edip etmediğini sorguluyordu. Makine ise Harold'a, eğer kendisi hiç var olmasaydı hayatın nasıl şekilleneceğine dair farklı simülasyonlar gösterdi. Bu sahne beni, ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık. hayatımıza hiç girmeseydi yaşamımızın nasıl olacağını düşünmeye sevk etti. Todd'un çalışabildiği, ailece özgürce seyahat edebildiğimiz normal bir hayatımız olsaydı her şey nasıl olurdu?
Todd, yaklaşık 16 yıldır ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık. ile mücadele ediyor. Bu süreçte hareket kabiliyetini, bağımsızlığını ve kendi kendine nefes alma yetisini kaybetti. Fiziksel olarak hareket edememenin getirdiği ağrı ve rahatsızlıklar nedeniyle günlük hayatı oldukça zor geçiyor. Geceleri uyumakta ciddi sorunlar yaşıyor; nadiren kesintisiz bir-iki saat uyuyabiliyor. Ona bakım vermenin getirdiği yoğun fiziksel ve duygusal yük ile içimde taşıdığım bitmek bilmeyen yas süreci beni de fazlasıyla yıpratıyor.
Zihnimde ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık.'nin olmadığı bir hayatı canlandırırken, tüm bu olumsuzlukları senaryonun dışında tutuyorum. Ancak işlerin başka şekillerde de ters gidebileceğini hesaba katmıyorum. Örneğin, bana bir arabanın çarpıp felç kalabileceğimi ya da Todd'un işini kaybedip ağır bir depresyona sürüklenebileceğini hayal etmiyorum. Gerçek hayatımızı diğer olası zorluklarla kıyaslamıyorum; sadece hiç var olmamış kusursuz bir versiyonla karşılaştırıyorum. ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık.'siz bir hayatın bizim için daha iyi olacağına inansam da, o durumda Todd'un ya da benim nasıl insanlara dönüşeceğimizi, ailemizin ne tür sınavlarla karşılaşacağını asla bilemem.
ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık. ile şekillenen bu gerçek hayatımızda empati ve şefkat duygularımın ne kadar geliştiğini görebiliyorum. Mücadele etmenin, çaresizliğin ne demek olduğunu artık çok iyi anlıyorum. Kimseye kolay çözümler veya basmakalıp teselliler sunacak durumda değilim. Bu, bizim gerçeğimiz. İyisiyle kötüsüyle, olacağımdan çok daha farklı bir insan oldu. Yine de çok yorgunum ve eğer elimde olsaydı ALSALSBeyin ve omurilikteki motor sinir hücrelerinin kaybıyla karakterize, kas erimesi ve güç kaybına yol açan ilerleyici bir nörodejeneratif hastalık.'yi hayatımızdan tamamen silip atmayı çok isterdim.
Dizideki Makine, Harold'a şöyle demişti: 'Sana kesin bir dille söyleyebilirim ki, ben hiç var olmasaydım dünya çok farklı bir yer olurdu.' Harold'ın en yakın arkadaşı ölmeyecek, kendisi de yaralanmayacaktı. Ancak olasılık hesaplarına göre, nişanlısıyla hiç tanışamayacak, birlikte suçla savaştığı ortağı ise hayata tutunacak bir amaç bulamayarak Doğu Nehri'nin kıyısına vuracaktı. Bölümün sonunda Harold, Makine'nin olmadığı bir dünyanın mutlaka daha iyi ya da daha kötü değil, sadece 'farklı' olacağı sonucuna varıyor.
Bizim hayatımızın daha iyi mi yoksa daha kötü mü olduğunu söyleyecek bir makinemiz yok. Elimizde sadece tüm acısı, zorluğu ve sevgisiyle yaşanacak bu tek hayat var.